گفتند كه تا صبح فقط يك راه است                 با عشق فقط فاصله ها كوتاه است

هر چند نرفتند ولي بعد از آن                       هر قطعه اين خاك زيارتگاه است

سر تا به قدم عشق و ارادت بودند         همسنگر مردي و رشادت بودند

در كاوش خاك هاي سرخ فكه                در اصل به دنبال شهادت بودند

سلام بر شهيدان و بدن هاي مطهرشان كه همدمي جز نسيم صحرا و پناهي جز مادرشان فاطمه زهرا (س) ندارند.

امام خميني (ره)

هر بسيجي جان نثار عشق بود

در شب حمله شكار عشق بود

بارها ديدم عروج سرخ يار   

ذبح مرغ حق به دست تيربار

شهادت يعني:

ماندن براي نماندن و

نماندن براي ماندن ...

  همين!

بیا و سینه ما غرق شور کن آقا           ز کوچه های دل ما عبور کن آقا
همیشه یاد شهیدان به ذهنمان جاری است     تو را قسم به شهیدان ظهور کن آقا

شما حماسه سرودید و ما به نام شما
فقط ترانه سرودیم، نان در آوردیم
برای این که بگوییم با شما بودیم
چقدر از خودمان داستان در آوردیم
و آب های جهان تا از آسیاب افتاد
قلم به دست شدیم و زبان در آوردیم

پير ما گفت شهادت هنر مردان است

                 عقل نامرد در اين دايره سرگردان است

 پير ما گفت كه مردان الهي مردند

                   كه به دنبال رفيق ازلي مي گردند

اين جمعه هم گذشت ، آقا نيامدي

خورشيد خانواده زهرا نيامدي

امروزمان كه رفت چه خاكي به سر كنيم

آقاي من اگر زد و فردا نيامدي

آن نقطه كه زير باي بسم الله است

                                      آن خال لب بقية الله است

تقصير ماست غيبت طولاني شما                بغض گلو گرفته پنهاني شما

بر شوره زار معصيتم گريه مي كنيد             عالم فداي ديده باراني شما

كوه را با آن بزرگي مي توان هموار كرد

حرف نا هموار را هموار كردن مشكل است

آنان كه به زين اسب خود مي نازند

                                              در وقت مسابقه چرا مي بازند

دنيا كه شبيه كوچه بن بست است

                                                    با نعل شكسته پس كجا مي تازند

دنياي شما سراسرش زندان است

تاريكي و ترس و عسرت و عصيان است

آزاده ترين بنده دربند كه بود

آنكس كه انيس و مونس قرآن است

هم چاه سر راه تو بايد بكنيم

هم اينكه از انتظار تو دم بزنيم

اين نامه چندم است كه مي خواني؟

داريم ركورد كوفه را مي شكنيم

زندگی وقت کمی بود و نمی دانستیم

همه عمر دمی بود و نمی دانستیم

تشنه لب ، عمر سرآمد و به قول سهراب

آب در یک قدمی بود و نمی دانستیم

آنكه ما را برصراط حق هدايت ميكند

چهارده قرن است بر دلها ولايت مي كند

تاحسين داريم بي ترديد اهل عزتيم

شيعه با عشق حسين احساس لذت مي كند

خوف محشر از كسي باشد كه او بي صاحب است

صاحب ما در قيامت هم قيامت مي كند

ما ولایت را آنطور شناختیم که اگر بگوید نفس نکش ، نمی کشیم و می میریم .

" شهید مجید رمضان"

ای آب ندیده ها و آبی شده ها

بی جبهه و جنگ انقلابی شده ها

 مدیون شب حمله جانبازانید

 ای بر سر سفره آفتابی شده ها

با همان هایم که در دین غش زدند/ ریشه اسلام را آتش زدند
با همان ها کز هوس آویختند / زهر در جام خمینی ریختند
پای خندق ها اُحد را ساختند / خون فروشی کرده خود را ساختند
زنده های کمتر از مردار ها / با شما هستم غنیمت خوارها
بذر هفتاد و دو آفت در شما / بردگان سکه ! لعنت برشما
باز دنیا کاسه خمر شماست / باز شیطان اولی الامر شماست...

اشك يك لحظه به مژگان بار است

فرصت عمر همين مقدار است

پيامبر اعظم (صلي الله عليه و آله و سلم):

هر كس با نامحرم شوخي كند ، در مقابل هر كلمه اي خداوند هزار سال او را در جهنم زنداني مي كند.

دل من گم شد ، اگر پيدا شد

بسپاريد امانات رضا

و اگر از تپش افتاد دلم

ببريدش به ملاقات رضا

از رضا خواسته ام تا شايد،

بگذارد كه غلامش بشوم

همه گفتند محال است اما،

دلخوشم من به محالات رضا

هر کس به مشهد آمد و حاجت گرفت و رفت

                                                                او را به درد کرب و بلا مبتلا کنند

حتما قرار شاه و گدا هست یادتان
آری همان شبی که زدم دل به نامتان
مشهد ،
حرم ،
ورودی باب الجوادتان…….
آقا دلم عجیب گرفته برایتان……

بچه بودم یه عکسی رو، دیدم که خیلی با صفاست

درد منو شفا میده ، دارالشفای عاشقاست

پرسیدم از بابام که این،گنبدِ کیه که طلاست؟

اونی که من می خواستمش ، همین آقاست همین آقاست

بابام به من گفت پسرم ،این دلبر ما گداهاست

گنبد طلا که می بینی ،این گنبد امام رضاست

 جذابیت تمام ایران،مشهد 
                                                                                                                          سرسبزترازخطه ی گیلان،مشهد 
                                                                                                                                                    قالی سلیمان به گمانم میگفت:
                                                                                                                                              من عبدتوام،قطارتهران-مشهد..!

به هوای حرمش میگذرد ایامم

                 کوه دردم که کند نام رضا آرامم

كاخ همه شاهان جهان را كه بگردی

دربار كسی پنجره فولاد ، ندارد